Ατυχήματα home made…

Είχαμε κι εμείς το πρώτο μισο-σοβαρό μας χτύπημα, άν φυσικά δε θεωρήσουμε σοβαρό το πέσιμο ( ή βουτιά καλύτερα) της Βίκυς απο τη κούνια στο 1 μέτρο , όταν ήταν 8 μηνών περίπου το οποίο της άφησε ένα καρούμπαλο πάνω απο το αυτί για 1 βδομάδα και ενα μικρό αιμάτωμα στο αριστερό μάτι που κρατησε όμως μονο  3-4 μέρες.

Πίσω στο συγκεκριμένο χτύπημα-θέμα… Την Πέμπτη το βράδυ η Βίκυ πάει με το μπαμπά  να πάρουν το ασανσέρ για πάνω για να πανε για ύπνο… ξυπόλητη. Τρέχει να μπεί μή χάσει δευτερόλεπτο και την ώρα που ανοίγει η πόρτα…παιρνει μαζί της και το μεγάλο δαχτυλάκι απο το αριστερό πόδι απο τη πάνω μεριά που ειναι και το νύχι! Φωνεεεές και αίματα……..και να μη μας αφήνει να δούμε τι ακριβώς είχε, το έκρυβε.! χαμός.Βάζουμε οινόπνευμα να το καθαρίσουμε και αυτή φωνάζει » το δαχτυλάκι μουυυυυυ πονάει»…. Μετά απο αρκετή ώρα αφού της το καθαρίσαμε και βάλαμε και σπρευ hansaplast για να σταματήσει το αίμα ηρέμησε. …αλλά  τελικά δέν ήταν τόσο φοβερή η αντίδρασή της για αυτό που έπαθε.Ήταν αρκετά ανεκτική στον πόνο.

Ευτυχώς το δαχτυλο δε πρήστηκε και το κουνούσε. Πάλι καλά…Το νυχάκι όμως έχει μαυρίσει. όχι τόσο πολύ αλλά ένα μωβάκι το έχει. Περιμένουμε να δούμε άν θα βγεί η όχι αλλά η Βίκυ το χει κιόλας ξεχάσει.   Εχει άλλα πράγματα να κάνει όλη μέρα 😉

Advertisements

Το χοντρό μπιζέλι…και άλλα τραγουδάκια!

Τελείως τυχαία έπεσα πάνω στο site bizeli.com το οποίο έχει εναν  player στην αρχική του σελίδα που έχει πολλά παιδικά τραγουδάκια, όχι σε βέρσιον «ζουζούνια»  αλλά στις παλιές που ακούγαμε σε κασέτα στο νηπιαγωγείο, μέχρι και τα στρουμφάκια στην έκδοση την παλιά που είχα σε κασετα και άκουγα μικρή. Η Βίκυ εκτός απο κάποια τραγουδάκια που ήξερε  πχ το λεπτό κρεμμύδι το γύρω γύρω  όλοι,  τη γίδα και λοιπα, κόλλησε με το χοντρό μπιζέλι το οποίο άκουσε πρώτη φορά και το…ερωτεύτηκε, και το χορεύουμε  και κάνουμε και χειρονομίες!

«Μαμάααα θα μου βάλεις το χοντό μπιζέλι? »

Μέσα σε μία κρίση που είχα να της μάθω νέες λέξεις, (λες και δε ξέρει ήδη πολλές και μάλλον περισσότερες απο όσες πρέπει ) αποφάσισα να της μάθω  το παπιγιόν που λεέι και το τραγουδάκι μέσα.  Γράφω λοιπόν στο Google «παπιγιόν» και μου βγάζει έναν κύριο που φορούσε, της τό δειξα και φάνηκε σαν να το κατάλαβε.  Μετά είπα να της δείξω και τη γραβάτα.  Μου εμφάνισε λοιπόν ένα μοντέλο που φορούσε γραβάτα …όμορφος σου λέει ο νεαρός.  Μόλις της εξήγησα τί είναι γυρνάει και μου λέει με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά… ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΑΚΗ ????
Ε τώρα τί της λές?…

Τραγουδο-ποιήματα!

Η Βίκυ μας τραγουδάει τα ζουζούνια.

Όλα τα γνωστα παιδικα τραγουδάκια: αχ κουνελακι,πλάθω κουλουράκια, το γατάκι, τη καλη μας αγελάδα… Εδώ που τα λέμε τοσες δεκαετίες  που βόσκει χόρτα αυτη η αγελάδα δε θα πρεπε να χωράει πουθενα! Και το καημένο το κουνελακι θα πρεπε να ναι μελανιασμένο απο το τοσο ξυλο!

Τέλοσπάντων, ενω τραγουδάει έχει κόλλημα με τη κάμερα η τη φωτογραφικη μηχανή. Τη Κυριακή 21-2-10 αποφασίσαμε να πάμε εκδρομή και η Βίκυ είχε κέφια. Προσπαθουσα να τη τραβηξω λοιπον μέσα στο αμαξι την ωρα που πηγαίναμε εκδρομή στη λίμνη Ζαρού,να τραγουδάει αλλα κόντεψε να μας δείρει.

Προτιμούσε να κάνει τον χεβιμεταλά….headbanging και λοιπά:
Μάλλον μοιάζει στη μαμά της 🙂

Μum’s Youtube Channel Playlists

Έβαλα  ανάμεσα στο προσκέφαλο και το κάθισμα λοιπόν τη φωτογραφικη μηχανή και ιδού το αποτέλεσμα.
Το μεγαλύτερο μας χιτ:  ΦΕΓΓΑΡΑΚΙ ΜΟΥ ΛΑΜΠΡΟ!


Και μερικές φωτογραφίες απο εκείνη τη μέρα

Εκδρομή στο Ζαρό

Εκδρομή στη λίμνη Ζαρού 21-2-10

Συλλογισμός!

Συλλογισμός...

Ο Σπάϊντερμαν?

Ο μπαμπάς βοήθησε ν'ανέβω, δεν είμαι δά κι ο Σπάϊντερμαν (τον λεεί Ο Πάγενας!)


Παιδικά λογάκια :)

H Βίκυ έχει μεγαλώσει αρκετά και καταλαβαίνει πλέον τί της λέμε και ότι θέλει  μας το λέει κατα 90% πάρα πολύ καθαρά.  Σαν ηλεκτρονικό ημερολόγιο όμως θα ήθελα να γράψω μερικά απο τα πρώτα της λόγια, για να τα θυμόμαστε αργότερα!

Λέει όλα τα γράμματα σωστά  εκτός απο το ζήτα που για κάποιο λόγο την ψιλοδυσκολεύει, και το «τσ». Ή μάλλον τα λέει οταν θέλει! Άλλωστε σαν μωρό έκλαιγε με ήχο «ρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ» !!!!!!!!( μετά απο λίγη ώρα τέτοιου κλάμματος φυσιολογικά σε πιάνει τρέλα)…  Η πρώτη της λέξη λίγο μετά τα 1α της γενέθλια, δεν ήταν ούτε μαμά ουτε μπαμπά ούτε κάτι αρκετά φυσιολογικό, αλλά…»Μπάλα» .
Ήμασταν και οι 2 μας μπροστά και έπαιζε μεσα σε  ενα τεράστιο φουσκωτό κάστρο με άπειρα μπαλάκια,  που έκανε κατάληψη στο σαλόνι μας. Και ξαφνικά εκστασιασμένη προφανως απο τα τόσα πολλά μπαλάκια που ηταν σκορπισμένα στο σαλόνι μας, μας λεεί πηγαίνοντας προς τα κει: «Μπα» περνανε 2 δευτερόλεπτα και λεεί και το «λα«.
Γυρνάμε και οι 2 μας ξαφνιασμένοι κ κοιταζόμαστε και λεμε «ωχ» μηπως θα γίνει ποδοσφαιριστής????

Οι υπόλοιπες παιδικές λεξούλες  ήρθαν σιγά σιγά. Λολό ήταν το νερό, πίλα ή πιλιά η πιπίλα, παπά και παπούκια τα παπούτσια, παπά βέβαια ήταν και η πάπια αλλα αυτή ήξερε να τα ξεχωρίζει. μαμά και μπαμπά ακούσαμε πιά το καλοκαίρι! έμαθε όλα τα ζωάκια  πχ: Τη ρωτούσες πώς κάνει η πάπια σου απαντούσε «πα πα πά», πώς κάνει η αγελάδα σου απαντούσε «μμμμμμμ» η γατούλα «νια» και το σκυλάκι «βάφ» . Και επειδή δεν ηξερε να τα λέει τα ζωάκια,  της έδειχνες πάλι τη πάπια της έλεγες ποια είναι αυτη και σου απαντούσε με τη φωνή του ζώου που έδειχνες.  Το πιό περίεργο που μας έχει πεί όμως η Βίκυ όμως ήταν η λέξη «κεκέ«.  Μέρες προσπαθούσαμε να καταλάβουμε τί εννοεί ο μικρός ποιητής! Κάποια στιγμη ενώ φωναζε «κεκέ» «κεκέ» της λέω θα σε σηκώσω( έτσι έκανα με πολλές ακαταλαβίστικες λεξεις της)  να μου δείξεις τί θέλεις. Η ΒΙΚΥ ΜΟΥ ΕΔΕΙΞΕ ΤΟ ΤΥΡΙ! Δέ ξερω πως της ήρθε πραγματικά και ούτε και μοιαζει με τη λέξη τυρί! Πολυ αργότερα καταλάβαμε πως μάλλον τη βόλευε να τα λέει ετσι γιατι όταν δε της διναμε τυρι,  καμια φορα της ξέφευγε και το έλεγε σωστά!

Εδώ και σχεδόν 6-9 μήνες το λεξιλόγιό της εκτοξεύθηκε. Αρχικά με κάποιες λέξεις που καταλαβαίναμε μόνο εμείς:

Κουλές=κουνελάκι
Μίνια=μικυ και μινι μαους (2 σε ενα)
Ντο=η ντορα η εξερευνητρια
Πολοτόν = Υπολογιστής
Μαλατάν = Μαντηλάκια
Κοποτό = Μπισκότο (το λεει ακομα)
Κολατέν = Σοκολάτα
Κομονιά = μακαρόνια
Πίτα κομονιά=παστίτσιο
ερό=νερό ( στην αρχη ειπαμε ηταν «λολό»)

Μονίνα=κιμωλία (το λεει ακομα)
νήλιος=ήλιος ( το ν στην αρχή είναι επειδη της λέμε» βλέπεις τον ήλιο»? και αυτη καταλαβαίνει «νήλιο»!!!)
Μανά= η Άννα όταν ηρθε νεογεννητη στο σπιτι (και για λίγο καιρό μετα)

Μπουμπουνίστρες=Μπουμπουνιέρες
νέ είμαι= δέν είμαι

O «Πάγενας» όμως ποιός είναι?????
δε μπορείτε να το βρείτε!

photo taken from fastcharacters.com

Ναι, σιγά μη το βρήκατε! χεχεχεχε!

Πολλές απο τις λέξεις της  σιγά σιγά εξελίχθηκαν  στις κανονικές τους μορφές.
Η σοκολάτα έγινε «κολάτα» και το πολοτόν παιζεται ανάμεσα στο πολοτόν και το κομπούτερ!

Γενικά της αρέσουν οι λέξεις που έχουνε μέσα «ρ» οπότε μόλις σκέφτηκε πως τα μακαρόνια έχουνε «ρ» δέ τα ξανάπε ποτέ κομονιά!
Λοιπόν όποτε θα ακούω καινούρια ή περίεργες λέξεις θα τις γράφω…

Έτσι θα γεννηθεί το νέο παιδικό λεξικό της οικογένειας!

Εδω είμαστε στη παιδική χαρά στο Μενίδι την Καθαρή Δευτέρα του 2010