Το χοντρό μπιζέλι…και άλλα τραγουδάκια!

Τελείως τυχαία έπεσα πάνω στο site bizeli.com το οποίο έχει εναν  player στην αρχική του σελίδα που έχει πολλά παιδικά τραγουδάκια, όχι σε βέρσιον «ζουζούνια»  αλλά στις παλιές που ακούγαμε σε κασέτα στο νηπιαγωγείο, μέχρι και τα στρουμφάκια στην έκδοση την παλιά που είχα σε κασετα και άκουγα μικρή. Η Βίκυ εκτός απο κάποια τραγουδάκια που ήξερε  πχ το λεπτό κρεμμύδι το γύρω γύρω  όλοι,  τη γίδα και λοιπα, κόλλησε με το χοντρό μπιζέλι το οποίο άκουσε πρώτη φορά και το…ερωτεύτηκε, και το χορεύουμε  και κάνουμε και χειρονομίες!

«Μαμάααα θα μου βάλεις το χοντό μπιζέλι? »

Μέσα σε μία κρίση που είχα να της μάθω νέες λέξεις, (λες και δε ξέρει ήδη πολλές και μάλλον περισσότερες απο όσες πρέπει ) αποφάσισα να της μάθω  το παπιγιόν που λεέι και το τραγουδάκι μέσα.  Γράφω λοιπόν στο Google «παπιγιόν» και μου βγάζει έναν κύριο που φορούσε, της τό δειξα και φάνηκε σαν να το κατάλαβε.  Μετά είπα να της δείξω και τη γραβάτα.  Μου εμφάνισε λοιπόν ένα μοντέλο που φορούσε γραβάτα …όμορφος σου λέει ο νεαρός.  Μόλις της εξήγησα τί είναι γυρνάει και μου λέει με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά… ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΑΚΗ ????
Ε τώρα τί της λές?…

Παιδικά λογάκια :)

H Βίκυ έχει μεγαλώσει αρκετά και καταλαβαίνει πλέον τί της λέμε και ότι θέλει  μας το λέει κατα 90% πάρα πολύ καθαρά.  Σαν ηλεκτρονικό ημερολόγιο όμως θα ήθελα να γράψω μερικά απο τα πρώτα της λόγια, για να τα θυμόμαστε αργότερα!

Λέει όλα τα γράμματα σωστά  εκτός απο το ζήτα που για κάποιο λόγο την ψιλοδυσκολεύει, και το «τσ». Ή μάλλον τα λέει οταν θέλει! Άλλωστε σαν μωρό έκλαιγε με ήχο «ρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ» !!!!!!!!( μετά απο λίγη ώρα τέτοιου κλάμματος φυσιολογικά σε πιάνει τρέλα)…  Η πρώτη της λέξη λίγο μετά τα 1α της γενέθλια, δεν ήταν ούτε μαμά ουτε μπαμπά ούτε κάτι αρκετά φυσιολογικό, αλλά…»Μπάλα» .
Ήμασταν και οι 2 μας μπροστά και έπαιζε μεσα σε  ενα τεράστιο φουσκωτό κάστρο με άπειρα μπαλάκια,  που έκανε κατάληψη στο σαλόνι μας. Και ξαφνικά εκστασιασμένη προφανως απο τα τόσα πολλά μπαλάκια που ηταν σκορπισμένα στο σαλόνι μας, μας λεεί πηγαίνοντας προς τα κει: «Μπα» περνανε 2 δευτερόλεπτα και λεεί και το «λα«.
Γυρνάμε και οι 2 μας ξαφνιασμένοι κ κοιταζόμαστε και λεμε «ωχ» μηπως θα γίνει ποδοσφαιριστής????

Οι υπόλοιπες παιδικές λεξούλες  ήρθαν σιγά σιγά. Λολό ήταν το νερό, πίλα ή πιλιά η πιπίλα, παπά και παπούκια τα παπούτσια, παπά βέβαια ήταν και η πάπια αλλα αυτή ήξερε να τα ξεχωρίζει. μαμά και μπαμπά ακούσαμε πιά το καλοκαίρι! έμαθε όλα τα ζωάκια  πχ: Τη ρωτούσες πώς κάνει η πάπια σου απαντούσε «πα πα πά», πώς κάνει η αγελάδα σου απαντούσε «μμμμμμμ» η γατούλα «νια» και το σκυλάκι «βάφ» . Και επειδή δεν ηξερε να τα λέει τα ζωάκια,  της έδειχνες πάλι τη πάπια της έλεγες ποια είναι αυτη και σου απαντούσε με τη φωνή του ζώου που έδειχνες.  Το πιό περίεργο που μας έχει πεί όμως η Βίκυ όμως ήταν η λέξη «κεκέ«.  Μέρες προσπαθούσαμε να καταλάβουμε τί εννοεί ο μικρός ποιητής! Κάποια στιγμη ενώ φωναζε «κεκέ» «κεκέ» της λέω θα σε σηκώσω( έτσι έκανα με πολλές ακαταλαβίστικες λεξεις της)  να μου δείξεις τί θέλεις. Η ΒΙΚΥ ΜΟΥ ΕΔΕΙΞΕ ΤΟ ΤΥΡΙ! Δέ ξερω πως της ήρθε πραγματικά και ούτε και μοιαζει με τη λέξη τυρί! Πολυ αργότερα καταλάβαμε πως μάλλον τη βόλευε να τα λέει ετσι γιατι όταν δε της διναμε τυρι,  καμια φορα της ξέφευγε και το έλεγε σωστά!

Εδώ και σχεδόν 6-9 μήνες το λεξιλόγιό της εκτοξεύθηκε. Αρχικά με κάποιες λέξεις που καταλαβαίναμε μόνο εμείς:

Κουλές=κουνελάκι
Μίνια=μικυ και μινι μαους (2 σε ενα)
Ντο=η ντορα η εξερευνητρια
Πολοτόν = Υπολογιστής
Μαλατάν = Μαντηλάκια
Κοποτό = Μπισκότο (το λεει ακομα)
Κολατέν = Σοκολάτα
Κομονιά = μακαρόνια
Πίτα κομονιά=παστίτσιο
ερό=νερό ( στην αρχη ειπαμε ηταν «λολό»)

Μονίνα=κιμωλία (το λεει ακομα)
νήλιος=ήλιος ( το ν στην αρχή είναι επειδη της λέμε» βλέπεις τον ήλιο»? και αυτη καταλαβαίνει «νήλιο»!!!)
Μανά= η Άννα όταν ηρθε νεογεννητη στο σπιτι (και για λίγο καιρό μετα)

Μπουμπουνίστρες=Μπουμπουνιέρες
νέ είμαι= δέν είμαι

O «Πάγενας» όμως ποιός είναι?????
δε μπορείτε να το βρείτε!

photo taken from fastcharacters.com

Ναι, σιγά μη το βρήκατε! χεχεχεχε!

Πολλές απο τις λέξεις της  σιγά σιγά εξελίχθηκαν  στις κανονικές τους μορφές.
Η σοκολάτα έγινε «κολάτα» και το πολοτόν παιζεται ανάμεσα στο πολοτόν και το κομπούτερ!

Γενικά της αρέσουν οι λέξεις που έχουνε μέσα «ρ» οπότε μόλις σκέφτηκε πως τα μακαρόνια έχουνε «ρ» δέ τα ξανάπε ποτέ κομονιά!
Λοιπόν όποτε θα ακούω καινούρια ή περίεργες λέξεις θα τις γράφω…

Έτσι θα γεννηθεί το νέο παιδικό λεξικό της οικογένειας!

Εδω είμαστε στη παιδική χαρά στο Μενίδι την Καθαρή Δευτέρα του 2010

Προετοιμασία για την Ανάσταση

Καλό Πάσχα ...

Το Σάββατο βραδυ 3-4-10 ετοιμαστήκαμε να παμε στην Ανάσταση, στην Αγ. Φωτεινή στο Γάζι οπου απαγορεύονται τα πυροτεχνήματα κλπ. Ήταν η πρώτη φορά που κάναμε Ανάσταση στο Ηράκλειο και όχι στη Μύκονο. ( που κάνουμε κάθε χρόνο από διάφορες συγκοιρίες φέτος μείναμε στη βάση μας)…

Ντυθήκανε τα παιδάκια και έφυγα μετά να πάω κι εγω σιγα σιγά…  Κατεβαίνοντας, η Βίκυ με κοιτάει καλά καλά απο τη κορφή εως τα νύχια, αλλα εντυπωσιάστηκε τόσο απο τη μπλέ σκια που είχα βάλει στα μάτια που γυρνάει και μου λεει:

-Μαμα ωραία μάτια φοράς!
…και συμπληρώνει μετα απο λίγο …”και ωραίο φουτάααανι”.

Απο οσο θυμάμαι με εχει δεί ελάχιστες φορές με βραδυνό ντύσιμο, βαψιμο κ’ φούστα και  μάλλον γι’αυτο ενθουσιάστηκε! Το τι γέλιο έριξα! Μετα με άκουσε να το διηγούμαι στη μαμά μου και χαμογελούσε και καμάρωνε που το χε πει αυτη!

Χριστός Ανέστη σε όλους!

To πρωί Κυριακής του Πάσχα

To πρωί της Κυριακής του Πάσχα η Άννα με τη Βίκυ τσουγκρίζουν το πρώτο τους αυγό!

Το φαναράκι

Η Βίκυ κρατούσε το φαναράκι το Μεγ. Σάββατο. Μή γίνουμε κ' μπουρλότο!

Το αναστάσιμο τραπέζι μας

Το Αναστάσιμο τραπέζι μας.