Ατυχήματα home made…

Είχαμε κι εμείς το πρώτο μισο-σοβαρό μας χτύπημα, άν φυσικά δε θεωρήσουμε σοβαρό το πέσιμο ( ή βουτιά καλύτερα) της Βίκυς απο τη κούνια στο 1 μέτρο , όταν ήταν 8 μηνών περίπου το οποίο της άφησε ένα καρούμπαλο πάνω απο το αυτί για 1 βδομάδα και ενα μικρό αιμάτωμα στο αριστερό μάτι που κρατησε όμως μονο  3-4 μέρες.

Πίσω στο συγκεκριμένο χτύπημα-θέμα… Την Πέμπτη το βράδυ η Βίκυ πάει με το μπαμπά  να πάρουν το ασανσέρ για πάνω για να πανε για ύπνο… ξυπόλητη. Τρέχει να μπεί μή χάσει δευτερόλεπτο και την ώρα που ανοίγει η πόρτα…παιρνει μαζί της και το μεγάλο δαχτυλάκι απο το αριστερό πόδι απο τη πάνω μεριά που ειναι και το νύχι! Φωνεεεές και αίματα……..και να μη μας αφήνει να δούμε τι ακριβώς είχε, το έκρυβε.! χαμός.Βάζουμε οινόπνευμα να το καθαρίσουμε και αυτή φωνάζει » το δαχτυλάκι μουυυυυυ πονάει»…. Μετά απο αρκετή ώρα αφού της το καθαρίσαμε και βάλαμε και σπρευ hansaplast για να σταματήσει το αίμα ηρέμησε. …αλλά  τελικά δέν ήταν τόσο φοβερή η αντίδρασή της για αυτό που έπαθε.Ήταν αρκετά ανεκτική στον πόνο.

Ευτυχώς το δαχτυλο δε πρήστηκε και το κουνούσε. Πάλι καλά…Το νυχάκι όμως έχει μαυρίσει. όχι τόσο πολύ αλλά ένα μωβάκι το έχει. Περιμένουμε να δούμε άν θα βγεί η όχι αλλά η Βίκυ το χει κιόλας ξεχάσει.   Εχει άλλα πράγματα να κάνει όλη μέρα 😉

Advertisements